Building a Pre-Fabricated House

The basic framework of a pre-fabricated house is built inside a factory. The walls and roofing are built in an environment that is ideal for the workers, and building efficiencies are best. However, the house is not completed inside the factory. The pre-built walls and roofing are taken to the building site where the house is completed.

Building a house at a building site where the walls and roofing are already completed takes less building time at the site, and therefore houses go up faster and more efficiently.

Seed Priming is like building a pre-fabricated house.

What’s Seed Priming?

Seed Priming starts the germination process in the lab or plant, like a pre-fabricated house is started in the factory. The basic chemical reactions or framework needed for the seed to germinate occurs in the lab or plant under high moisture and ideal temperature conditions. Seed moistures are set at a level just below what’s needed for actual germination, but just enough to get the process going.

Once the framework for actual germination is built, you can dry the seed down to stable moisture levels and plant the seed at the field site where the rest of the germination process can take place, when the seed comes in contact with soil moisture.

Like the pre-fabricated house, seed germination in the field takes less time, because part of the germination process in already complete.

Why Prime Seed?

Primed seed usually emerges from the soil faster, and more uniformly than non primed seed of the same seed lot. These differences are greatest under adverse environmental conditions in the field, such as cold or hot soils. There may be little or no differences between primed and non primed seed if the field conditions are closer to ideal. Some growers use seed priming during the earlier plantings in cold soil, and not later in the season when conditions are warmer. Lettuce growers in the Southwest region of the United States use primed seed in the hottest part of the season, when lettuce may not be able to germinate due to the extreme heat. These growers switch back to non primed seed during the cooler season.

Seed Priming Risks

The number one risk when using primed seed is reduced seed shelf life. Depending on the species, seed lot vigor, and the temperature and humidity that the seed is being stored, a primed seed should remain viable for up to a year. If you store primed seed in hot humid conditions, it will lose viability much more quickly. In most all cases however, primed seed has shorter shelf life than the non primed seed of the same seed lot. For this reason, it’s best not to carry primed seed over to the next growing season.........

+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |

با سلام خدمت همه دوستانی که در بخش نظرات نظرات خود را به من انعکاس دادند. از همه ممنون هستم. متاسفانه به علت کمی وقت فرصت نکردم تا مطالب جدیدی رو به مطالب قبلی اضافه کنم. از دوستانی که کار تحقیقی دارن و علاقمند هستند که تمام و یا بخشهایی از مطالبشون در وبلاگ منعکش بشه خواهشمندم که مطالبشونو برام میل کنن تا در اسرع وقت رو سایت در دسترس علاقمندان قرار بگیره. من امیدوارم با این کار طی مدت کوتاهی بتونیم بانک مقالات داخلیمربوط به پرایمینگ بذر رو تشکیل بدیم.  باتشکر

+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |
به اطلاع دانشجويان و علاقمندان به كتب مربوط به بذر ميرسانم كه كتاب آشنايي با بذر و كنترل و گواهي آن توسط آقاي دكتر مهدي تاج بخش و بنده (مهندس مهدي قياسي) تاليف گرديده و مراحل نهايي پيش از چاپ را طي ميكند و بزودي در اختيار علاقمندان قرار خواهد گرفت. اين كتاب منطبق با سرفصلهاي مصوب درس كنترل و گواهي بذر تاليف شده است. همچنين در اين كتاب اطلاعات جامعي در خصوص پرايمينگ بذر در اختيار علاقمندان قرار گرفته است.
+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |
به اطلاع علاقمندان به موضوعات مربوط به بذر میرساند کتاب اکولوژی بذر منطبق با سر فصل های دوره دکتری زراعت که توسط آقای دکتر مهدی تاج بخش و مهندس مهدی قیاسی تالیف گردیده به زوده پس از طی مراحل چاپ در اختیار علاقمندان قرار خواهد گرفت. علاوه بر این کتابی در خصوص کنترل و گواهی بذر نیز توسط عهمین مولفین در حال تالیف می باشد که مراحل پایانی خود را سپری میکند. و انشا ا... این اثر نیز در آینده نزدیک در اختیار علاقمندان قرار خواهد گرفت.
+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |
با سلام خدمت تمامی دانشجویان و محققان. به آگاهی تمامی عزیزان میرساند کتاب تنش غرقابی و آثار آن بر اکوفیزیولوژی گیاهان زراعی که که تالیف آقای دکتر عبدا... حسن زاده قورت تپه و اینجانب مهندس مهدی قیاسی می باشد به همت انتشارات جهاد دانشگاهی دانشگاه ارومیه چاپ و در اختیار علاقمندان قرار گرفته است. لازم است از زحمات تمامی عزیزانی که ما را در مراحل مختلف تالیف و انتشار این اثر یاری رساندند نهایت تشکر را داشته باشیم.
+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |
پرايمينگ بذر تكنيكي است كه به واسطه آن بذور پيش از قرارگرفتن در بستر خود و مواجهه با شرايط اكولوژيكي محيط، به لحاظ فيزيولوژيكي و بيوشيميايي آمادگي جوانه‌زني را به دست مي‌آورند. اين امر مي‌تواند سبب بروز تظاهرات زيستي و فيزيولوژيكي متعددي در بذر پرايم شده و گياه حاصل از آن گردد به‏طوري‏كه اين موارد را مي‌توان در چگونگي جوانه‌زني، استقرار اوليه نبات، بهره‌برداري از نهاده‌هاي محيطي، زودرسي، افزايش كمي و كيفي محصول مشاهده كرد. (پیل و نکرت، 2001; ساواج و همکاران، 2004) . تاثيرات عمده پرايمينگ بذر را مي‌توان به شرح ذيل مورد مطالعه و ارزيابي قرار داد: 1-3 تاثير پرايمينگ بذر بر جوانه‌زني و استقرار اوليه گياهچه: گزارشات بسيار زيادي حاكي از بهبود رفتار جوانه‌زني و شاخص‏هاي مربوط به آن اعم از متوسط زمان جوانه‌زني ، بنيه بذر، طول ريشه، طول ساقچه، نرخ جوانه‌زني و استقرار اوليه در بذور پرايم شده مي‌باشد (لی و کیم ، 2000; پاررا و کانتلیف ، 1991). علت تسريع جوانه‌زني در بذور پرايم شده مي‌تواند ناشي از افزايش فعاليت‌ آنزيم‌هاي تجزيه كننده مثل آلفا– ‏‏آميلاز، افزايش سطح شارژ انرژي زيستي در قالب افزايش مقدار ATP، افزايش سنتز RNA و DNA، افزايش تعداد و در عين حال ارتقا عملكرد ميتوكندري‌ها باشد (افضل و همکاران، 2002). در بذور پرايم شده، عملكرد و ساختار غشاء سلولي در مقايسه با بذور شاهد در وضعیت مطلوب‏تری مي‌باشد. اين موضوع از طريق مطالعه هدايت الكتريكي عصاره بذري قابل بررسي است. به‏طوري‏كه تراوش متابوليت‌هاي درون سلولي از غشاء بذور پرايم شده كمتر بوده و به تبع آن هدايت الكتريكي عصاره اين بذور نيز كمتر باشد. اين امر در مورد بذور پرايم شده ذرت شيرين، چغندرقند، آلو، تربچه، گندم و جو به اثبات رسيده است. اين موضوع نيز مي‌تواند توجيهي براي جوانه‌زني مطلوب‌تر در بذور تيمار شده باشد (پیل و نکرت، 2001). در بذور پرايم شده پاره‌ايي تغييرات متابوليكي و بيوشيميايي به نفع جوانه‌زني تحقق مي‌يابد. براي مثال در اين بذور بخشي از پروتئين‌ها و كربوهيدرات‌ها در اثر آنزيم‌ها و واكنش‌هاي هيدروليزكننده شكسته شده و آماده شركت در فرآيند جوانه‌زني مي‌شوند. اين مساله مي‌تواند توجيهي براي تسريع جوانه‌زني و كاهش متوسط زمان جوانه‌زني باشد (بیتنکورت و همکاران،2005). بر پايه گزارش لي و كيم (2000) فعاليت آنزيم آلفا – آميلاز در بذور پرايم شده برنج در راستاي جوانه‌زني پربنيه‌تر بهبود يافت و اين امر به ويژه در مورد بذور پير شده مشهودتر بود. در طي آزمايشات استاندارد جوانه‌زني بر اساس مقررات ايستا ، مدت زمان لازم براي 50 درصد جوانه‌زني ، متوسط زمان جوانه‌زني، نرخ و يكنواختي جوانه‌زني در بذور پرايم شده كلزا، گندم، نخود، سويا، يونجه، ذرت، سورگوم، هندوانه، برنج، كاهو و لوبيا به‏طور معنی‏‌داري بهبود يافت، كه اين امر حکایت از تسريع جوانه‌زني و افزايش بنيه بذر در اثر كاربرد تيمارهاي پيش از كاشت بذر دارد شکل 1-3 (دومان، 2006; باصرا و همکاران; ویلسون و همکاران، 1986; شهزاد و همکاران، 2003). شکل 1-3: تاثیر اعمال پرایمینگ بذر بر جوانه‏زنی و پنجه‏دهی گندم تحت شرایط مزرعه‏ایی. سمت راست گیاهچه حاصل از بذر پرایم شده می‏باشد. در گياهچه حاصل از جوانه‌زني بذور پرايم شده ، طول ريشچه و ساقچه افزايش نشان مي‌دهد. اين افزايش در مورد ريشچه بيشتر، و قابل ملاحظه است. علاوه بر اين سرعت رشد و توسعه ريشه در گياهان حاصل از بذور مذكور بيشتر مي‌باشد. به‏طوري‏كه تقسيمات سلولي در كلاهك ريشه در اين شرايط شدت بيشتري داشته و اين مساله در كنار جذب بهتر آب و مواد غذايي سبب بهبود استقرار اين گياهان مي‌گردد. اين موضوع در ارتباط با ريشه‌هاي گوجه‌فرنگي، ذرت و برنج به اثبات رسيده است (فاروق و همکاران، 2006; مائورومیکال و همکاران، 1994) در پي اعمال تيمارهاي پيش از كاشت بذر، بر روي ذرت شيرين مدت زمان لازم براي رسيدن به 50 درصد جوانه‌زني، طول ريشچه، متوسط زمان ظهور گياهچه به‏طور معني‌داري بهبود يافت. علاوه بر اين، سبز مزرعه و يكنواختي جوانه‌زني حاصل از اين بذور نيز در وضعيت مطلوب و قابل قبولي قرار داشت شکل 2-3 (پاررا و کانتلیف، 1991). شکل 2-3: جوانه‏زنی زودتر ذرت در اثر اعمال پرایمینگ بذر. سمت راست بذور تیمار نشده و سمت چپ بذور پرایم شده پرايمينگ بذر در مورد چغندرقند نيز تاثيرات مثبت مشابهي بر جوانه‌زني و يكنواختي و سرعت بالاي اين پديده داشت (اورزسکو و پودلاسکی ، 2003). درصد جوانه‌زني بذور كهنه مارچوبه نيز در اثر اعمال تيمار اسموپرايمينگ به ميزان 20 درصد افزايش يافته و از 41 درصد به 61 درصد رسيد. همينطور كاربرد هيدروپرايمينگ و اسموپرايمينگ در مورد آفتابگردان باعث كاهش ميانگين مدت جوانه‌زني و سبز كردن شد. در اين بذور پراكسيداسيون چربي‌ها به واسطه افزايش شدت فعاليت آنزيم‌هاي ضد اكسيداسيون كاهش يافت كه اين موضوع مي‌تواند از دلايل بهبود جوانه‌زني در بذور پرايم شده آفتابگردان قلمداد شود (بایلی و همکاران،2000). در برخي از بذوري كه در معرض تيمارهاي پيش از كاشت قرار گرفته‌اند دمايي كه بهترين جوانه‌زني در آن تحقق مي‌يابد تحت تاثير قرار مي‌گيرد و بر اين اساس در اين بذور دامنه تاريخ كاشت به نفع كشاورزان تغيير مي‌يابد. (رادراپل و همکاران، 1988). 2-3 تاثير پرايمينگ بذر بر افزايش محصول دانه و بيوماس: بذور پرايم شده پس از قرار گرفتن در بستر خود زودتر جوانه‌زده و در پي اين امر استقرار در گياهان حاصل از اين بذور سريع‌تر، بهتر و در عين حال يكنواخت‌تر انجام مي‌پذيرد. در واقع چنين گياهي در مقايسه با گياهان به وجود آمده از بذور تيمار نشده در طي زمان كوتاه‌تري سيستم ريشه‌اي خود را گسترش داده و با جذب مطلوب‌تر آب و مواد غذايي و توليد بخش‌هاي سبز فتوسنتز كننده به مرحله اتوتروفي مي‌رسند. تحقق چنين شرايطي به لحاظ زيستي و اكولوژيكي موقعيت ويژه‌ايي به گياهان حاصل از بذور پرايم شده مي‌دهد (دومان، 2006). به‏طوري‏كه اين وضعيت امكان بهره‌برداري مناسب‌تر از نهاده‌هاي محيطي مثل آب، نور و غيره را به گياه مي‌دهد. همينطور در اثر اين شرايط ممكن است توانايي ذاتي گياه جهت توفق در مجادله‌هاي رقابتي با گياهان و موجودات ديگر به لحاظ ويژگي‌هاي اكولوژيكي حاكم بر اين روابط ارتقاء يابد. برآيند اين موارد در نهايت مي‌تواند منجر به افزايش مدت و سطح فتوسنتزكننده در اين گياهان گردد كه متعاقب اين امر ميزان تثبيت دي اكسيد كربن و طبعاً آسميلات توليدي و همينطور ذخيره هيدروكربن‌هاي غير ساختاري در ارگان‌هاي مختلف نبات افزايش يافته و در نتيجه بيوماس توليدي بيشتر خواهد شد. همينطور از آنجا كه بين بيوماس و ذخاير غذايي موجود در پيكره گياه با تخصيص و قدرت زايشي، ارتباطي تنگاتنگ برقرار است، بر اين اساس در گياهان مورد بحث به شرط عدم وجود محدوديت مخزن ، محصول دانه در مقايسه با تیمار شاهد افزايش خواهد يافت (چیواسا و همکاران، 1998 ; فنرتی و همکاران، 1992). براساس گزارشات منتشره توسط گري و اشلينگر (2003) و همينطور دومن (2006) در بذور پرايم شده گندم و جو به علت جوانه‌زني مطلوب و رشد سريع در ابتداي فصل، تعداد پنجه‌هاي بارور بيشتر بوده و در اثر اين امر تعداد و در عين حال طول سنبله‌ها افزايش مي‌يابد. علاوه بر اين، در اين گياهان دانه‌بندي و پرشدن دانه‌ها نيز به‏طور قابل ملاحظه‌اي بهبود يافت. پرايمينگ بذر توانايي افزايش عملكرد برداشت شده از گندم، ذرت و پنبه را در مناطق نيمه گرمسيري را دارد. اين افزايش تابعي از نوع گياه، رقم، شرايط محيطي و نوع تيمار به كار رفته مي‌باشد (مورونگو و همکاران، 2004). هريس و همكاران (2001) با استفاده تجاري از هيدروپرايمينگ محصول گندم ديم را در مزارع برخي كشاورزان فقير كشورهاي هند، پاكستان، نپال و زيمبابوه به‏طور قابل ملاحظه‌اي افزايش دادند. بر اساس گزارش کلارک و همکاران (2001) اسموپرايمينگ بذر كلزا سبب افزايش قابل ملاحظه تعداد غلاف‌هاي حاوي دانه می‏گردد. متوسط تعداد غلاف‌ها در گياهان حاصل از بذور تيمار شده و شاهد به ترتيب 9/277 و 6/230 بود، كه اين مويد افزايش 3/47 غلاف در اثر كاربرد تيمارهاي پيش از كاشت بذر در هر بوته مي‌باشد. همينطور تاثير اسموپرايمينگ بر تعداد دانه در غلاف نيز معنی دار بوده و سبب افزايش دانه در غلاف گرديد. به‏طوري‏كه در اثر تاثير مثبت پرايمينگ بذر تعداد دانه در غلاف به‏طور متوسط 93/4 عدد افزايش يافت. با اين حال گرچه اسموپرايمينگ بذر، وزن هزار دانه را افزايش داد اما اين مورد به لحاظ آماري معني‌دار نبود. در اثر مجموع موارد فوق عملكرد دانه و بيوماس به دست آمده از كاشت بذور پرايم شده كلزا به‏طور معنی‌داري افزايش نشان داد. بنا به گزارش افضل و همكاران (2004) كاربرد تيمارهاي اسموپرايمينگ هاردنينگ و ماتريكو پرايمينگ در مورد بذر كلزا سبب افزايش عملكرد اين گياه مي‌شود. اين امر از طريق بهبود شاخصه‌هايي چون تعداد شاخه فرعي در هر بوته، وزن هزار دانه، تعداد دانه در غلاف و تعداد غلاف محقق مي‌گردد. نتايج مشابهي نيز در تحقيقات شهزاد و همكاران (2003) بدست آمده است. در مورد آفتابگردان نيز پرايمينگ بذر مي‌تواند ضمن افزايش محصول دانه باعث افزايش درصد روغن گردد (بیلی و همکاران، 2000). سيوري تپ (2000) گزارش نمود كه اسموپرايمينگ مي‌تواند محصول دانه پياز را به ويژه تحت شرايط نامناسب بستر بذر به ميزان 7 درصد افزايش دهد. خليل و همكاران (2001) با مطالعه تاثير تيمارهاي پيش از كاشت بذر در قالب اسموپرايمينگ بر روي گياه سويا اعلام داشتند پرايمينگ بذر ضمن بهبود روند رشد و نموي نبات، افزايش عملكرد را نيز در پي دارد. ساها و همكاران (1990) نيز با اذعان افزايش عملكرد محصول متعاقب كاشت بذور پرايم شده سويا اظهار داشتند كه اين امر وابسته به رقم است. به‏طوري‏كه نتايج حاصل از تيمار نمودن بذور ارقام مختلف ممكن است متفاوت و حتي متناقض باشد. در رابطه با گياه بلوگراس نيز پرايمينگ بذر باعث افزايش عملكرد بيولوژيكي مي‌گردد. اين امر در اثر افزايش شاخ و برگ گياه تحقق مي‌يابد (پیل و نکر، 2001). هاي و بارلو (1987) افزايش وزن ريشه حاصل از بذور پرايم شده را در هويج گزارش نمودنند. افزايش بيوماس در پي پرايمينگ بذر در كاهو نيز مشاهده شده است (دومان وهمکاران، 2006 ). بر پايه گزارشات منتشره توسط محققان عملكرد محصول ذرت، برنج، نخود، كلزا، گندم و جو در اثر كاربرد روش‌هاي مختلف پرايمينگ بذر اعم از هيدروپرايمينگ، اسموپرايمينگ، هاردنينگ و بيوپرايمينگ بهبود يافته است شکل 3-3 (هریس و همکاران، 1999). كلارك و همكاران (2001) طي آزمايشی دوساله در مورد گياه ذرت مشاهده نمودنند كه هيدرو پرايمينگ در مورد اين گياه مي‌تواند عملكرد را به‏طور متوسط 14 درصد افزايش دهد. نتايج مطالعات صورت گرفته در كشور پاكستان حاكي از افزايش 19- 11 درصدي محصول دانه لوبيا در شمال غرب اين كشور به واسطه كاربرد تجاري بذور پرايم شده مي‌باشد (هریس و همکاران، 2001). گزارشات هريس و همكاران (2004، 1999) نيز حاكي از افزايش قابل ملاحظه محصول در گياهان زراعي مختلف مي‌باشد. برپايه اين نتايج محصول گندم 37 درصد، جو 40 درصد، برنج آپلند 70 درصد، ذرت 22 درصد، سورگوم 31 درصد، نخود سفيد 56 درصد و ارزن مرواريدي 50 درصد افزايش محصول داشتند. همينطور ركورد افزايش عملكرد در اثر پرايمينگ بذر نيز توسط محقق مذكور و در رابطه با گياه مونگبين به ميزان 206 درصد گزارش شده است . شکل 3-3: تاثیر پرایمینگ بذر بر ارتفاع بوته و بیوماس حاصل از ذرت. سمت چپ بوته حاصل از بذور پرایم شده كائور و همكاران (2005) طي مطالعه‌ايي در مورد تاثير پرايمينگ بذر بر گياه نخود افزايش 11 درصدي محصول را مشاهده نمودنند. به اعتقاد ايشان اين افزايش محصول ناشي از بهبود توليد، تجمع و متابوليسم ساكاروز مي‌باشد. نتايج مطالعات هريس و همكاران (2001) نشان داد هيدروپرايمينگ بذر در كشورهاي هند، نپال و پاكستان عملكرد گندم را بسته به شرايط ناحيه كشت به ميزان 5 تا 36 درصد افزايش مي‌دهد. به اعتقاد كولكارني و اشانا (1988) كاربرد پرايمينگ بذر در ارتباط با ذرت علاوه بر افزايش عملكرد دانه و بيوماس منجر به بهبود كيفيت غذايي دانه نيز مي‌شود. 3-3 پرايمينگ بذر و زودرسي يكي از نتايج بسيار متداولي كه از پرايمينگ بذر حاصل مي‌شود زودرسي و يا پيش‌اندازي دوره‌هايي خاص از چرخه‌ حياتي گياه مثل شروع گلدهي، دانه‌بندي، پرشدن دانه‌ها، پنجه‌زني و غيره مي‌باشد (پاررا و کنلیف ، 1994). بر اساس نتايج حاصله از مطالعات هلسل و همكاران (1986) در اثر اعمال تيمار اسموپرايمينگ بر روي بذور سويا گلدهي، ظهور غلاف و رسيدگي فيزيولوژيكي به ترتيب 16، 12 و 9 روز تسريع مي‌شود. گزارشات منتشره توسط باصرا و همكاران (2002) نيز حكايت از زودرسي این محصول به مدت 7 تا 10 روز دارد. نتايج آزمايش بارلو و هاي بر روي گوجه فرنگي رقم يوسي 82 – بي نشان داد اسموپرايمينگ بذر ضمن افزايش عملكرد باعث شروع زود هنگام گلدهي و توليد محصول مي‌گردد. خان (1992) طي گزارشي اعلام داشت ارقام ديررس ذرت تحت تاثير پرايمينگ بذر در قالب اسموپرايمينگ و هيدروپرايمينگ 12 روز زودتر قابل برداشت مي‌باشند. هريس و همكاران (2001) نيز طي مطالعه‌ايي بر روي تاثير پرايمينگ بذر بر روي ذرت در كشور زيمبابوه، مشاهده نمودند بوته‌هاي حاصل از بذور پرايم شده در فاصله زماني كوتاه‌تري گل‌هاي تاجي خود را ظاهر مي‌كنند شكل4-3. همينطور تشكيل و تكامل بلال‌ها در اين گياهان به‏طور معني‌داري تسريع گرديد. نتايج مطالعات موسي و همكاران (2001) نيز نشان داد پرايمينگ بذر زودرسي گلدهي و تشكيل غلاف‌ها را در گياه نخود در پي دارد. شکل4-3: تاثیر پرایمینگ بذر بر ظهور زودتر گل تاجی در ذرت دیررس. سمت چپ بوته‏های حاصل از بذور پرایم شده و سمت راست بوته‏های شاهد 4-3: نقش پرايمينگ بذر در بهبود رفتار جوانه‌زني تحت شرايط تنش‌هاي محيطي براساس گزارش اشرف و همكاران (2003) هيدروپرايمينگ و اسموپرايمينگ بذر ارزن مرواريدي با استفاده از نمك طعام و پلي‏اتيلن‏گليكول باعث بهبود جوانه‌زني و شاخص‌هاي مرتبط با آن تحت شرايط شوري مي‌گردد. علاوه بر اين تجمع يون‌هاي سديم، پتاسيم، كلسيم و كلر در گياهچه‌هاي حاصل از بذور تيمار شده، به‏طور قابل ملاحظه‌اي كاهش نشان مي‌دهد. كاهش آثار مخرب تنش شوري در روند جوانه‌زني بذوري كه پيش از كاشت تيمار شده‌اند را مي‌توان نتيجه آب نوشي اوليه بذر در محيط غيرشور دانست. ال هربي (1995) در مطالعه‌اي پيرامون تاثير شوري بر جوانه‌زني و رشد اوليه گوجه فرنگي و خيار مشاهده نمود اسموپرايمينگ بذر اين نباتات جوانه‌زني، استقرار، رشد رويشي و حتي عملكرد را در شرايط تنش شوري ارتقاء مي‌دهد. اشرف و رئوف (2001) با مطالعه جوانه‌زني و روند رشدي بذور پرايم شده ذرت تحت شرايط شوري بهبود جوانه‌زني، افزايش درصد كلروفيل، زودرسي محصول و كاهش تجمع يون‌هاي مولد شوري را به ويژه در مراحل اوليه استقرار گياه در مزرعه گزارش نمودند. خان (1993) گزارش نمود پرايمينگ بذر مي‌تواند تحت شرايط تنش‌هاي محيطي سبب بهبود روند واكنش‌هاي فيزيولوژيكي در بذر شده و در نتيجه مقاومت به تنش‌هاي محيطي در اين بذور را به‏طور قابل ملاحظه‌اي ارتقا دهد. در بذور پرايم شده‌اي كه در بستر خود با شرايط تنش‌زا روبرو هستند تخريب ماكرومولكول‌ها، اسيدهاي هسته‌اي و واكنش‌هاي اكسيداتيو كه منجر به توليد مواد سمي و خسارت‌زايي چون راديكال‌هاي آزاد مي‌شود به مراتب كمتر از بذور تيمار نشده مي‌باشد. پيل و همكاران (1991) نيز بهبود و يكنواختي جوانه‌زني در اثر پرايمينگ بذر تحت شرايط استرس‌هاي محيطي چون شوري، سرما و خشكي را در گوجه فرنگي گزارش نمودند. علاوه بر اين بهبود رفتار جوانه‌زني و كاهش متوسط زمان استقرار در گياهان حاصله از بذور پرايم شده در شرايط وجود تنش‌هاي حرارتي و استرس‌هاي ماتريكي در گياهان مختلف گزارش شده است (خان و همکاران، 1995; آکرس و همکاران، 1987). 5-3 تاثير پرايمينگ بذر بر بهبود كارايي مصرف آب: ميزان رطوبت موجود در بستر بذر به ويژه در ارتباط با بذوري كه در بهار جوانه مي‌زنند در سطح بالايي مي‌باشد. رطوبت خاك غالباً از دو طريق تبخير و تعرق تخليه شده و به صورت بخار وارد اتمسفر مي‌شود. در ابتداي فصل رشد به علت تراكم كم پوشش گياهي، مقدار تبخير روزانه از خاك در مقايسه با تعرق بسيار زياد مي‌باشد. در اثر اين امر مقدار زيادي از رطوبت خاك بدون اينكه توسط گياه مورد استفاده قرار گيرد از دسترس خارج مي‌شود. در اثر كاربرد بذور پرايم شده، مدت زمان جوانه‌زني و ظهور گياهچه به‏طور قابل ملاحظه‌اي كاهش مي‌يابد. در پي اين امر گسترش تاج پوش گياهي در مزرعه حاصل از كاشت بذور پرايم شده سريع‌تر مي‌باشد. اين امر در كنار جوانه‌زني يكنواخت تر اين بذور باعث مي‌شود كه سهم تعرق از تخليه رطوبتي افزايش يابد. از آنجا كه برخلاف تبخير، تعرق رابطه نزديكي با توليد آسميلات و فتوسنتز دارد لذا اين امر باعث بهبود بهره‌برداري از رطوبت خاك توسط گياهان استقرار يافته از بذور پرايم شده مي‌شود (چانگ و سونگ ، 1990). 6-3 تاثير پرايمينگ بذر بر كاهش خسارات ناشي از عوامل بيماري‌زا: موسي و همكاران در سال 2001 طي مطالعه‌اي دوساله بر روي بذر پرايم شده نخود گزارش نمودند پوسيدگي يقه و طوقه ريشه درگياهاني كه از كاشت بذور پرايم شده توليد شده‌اند به‏طور معنی‏داري كمتر مي‌باشد. مطالعات رشيد و همكاران (2004) بر روي بذر پرايم شده مونگ بين نيز ثابت كرده است كه هيدروپرايمينگ بذور اين گياه به مدت 8 ساعت سبب كاهش قابل ملاحظه ابتلا و خسارات ناشي از بيماري ويروسي موزائيك زرد مي‌شود. به‏طوري‏كه در اثر اين امر استقرار، سبز مزرعه، سطح برگ و مقدار محصول بهبود مي‌يابد. مهمترين تاثير كاهش خسارات ناشي از بيماري ويروسي مذكور افزايش وزن غلاف و وزن دانه بود. هريس و همكاران (2004) نيز طي مطالعات خود بر روي ارزن مرواريدي كاهش 60 تا 80 درصدي خسارت ناشي از بيماري زنگ را گزارش نمودند. جهت توجيه تاثيرات مثبت پرايمينگ بذر در كاهش ابتلا به بيماري‌ها و خسارات ناشي از آن‌ها دلايل قطعي و اثبات شده در دست نبوده و در اين رابطه مطالعات زيادي در دست انجام مي‌باشد (رشید و همکاران،2004 و 2005). با اين حال برخي از نظريات ارائه شده توسط محققان مختلف مي‌تواند به درك بهتر علل ظهور آثار مذكور در بذور پرايم شده كمك نمايد. 1-6-3 نقش تغييرات بيوشيميايي در مقاوت به بيماري‌ها در بذور پرايم شده: رشيد و همكاران (2004 و 2005) بر پايه مطالعات خود اظهار داشتند كه كاهش خسارت بيماري‌ها در بذور پرايم شده نتيجه تغييرات بيوشيميايي مي‌باشد. در اثر اين تغييرات گياه مطلوبيت خود را براي عامل بيماري‌زا در جهت اهداف تغذيه‌اي و غيره از دست داده و در نتيجه بذور پرايم شده و گياه حاصل از جوانه‌زني آنها در هنگام هجوم عوامل بيماري زا آسيب‌هاي كمتري را متحمل مي‌شوند. 2-6-3 پرايمينگ بذر و اختلال در انطباق فنولوژيكي عوامل بيماري‌زا: درطبيعت عوامل بيماري‌زا و آفات در اثر تكامل در محيط و انتخاب طبيعي بين زمان تهاجم خود و مراحل زيستي گياه هدف در راستاي بهره‌برداري هرچه بهتر و در نتيجه آسيب بيشتر به گياه مورد هجوم، سازگاري ويژه‌اي ايجاد نموده‌اند ( رشید و همکاران،2005). بذور پرايم شده زودتر جوانه زده و مراحل مختلف زيستي خود را نيز سريع‌تر محقق مي‌نمايند. به اعتقاد هريس و همكاران (2001) اين امر مي‌تواند تطابق طبيعي عوامل زنده تنش‌زا را با مراحل فنولوژيك گياه هدف تغيير داده و در نتيجه به هنگام طغيان عوامل بيماري‌زا خسارت وارده به بذور پرايم شده در حال جوانه‌زني و گياهان استقرار يافته از آنها كاهش خواهد يافت. 3-6-3: پرايمينگ بذر و ايجاد مقاومت نسبي به علت بهبود شرايط اكوفيزيولوژيك: بذور پرايم شده آمادگي جوانه‌زني و استقرار را پيش از قرار گرفتن در بستر خود كسب مي‌كنند. به‏طوري‏كه به لحاظ متابوليكي، بيوشيميايي، ساختار سلولي و غيره، در وضعيت زيستي مناسب‌تري در مقايسه با بذور پرايم نشده قرار دارند (هسو و همکاران، 2003). برآيند اين شرايط باعث مي‌شود بذور مذكور به لحاظ اكوفيزيولوژيكي شرايطي مطلوب‌تر داشته باشند. بر اساس نظر پيل و همكاران (1992) اين امر مي‌تواند دليلي براي آثار سودمند ناشي از پرايمينگ بذر از جمله ايجاد مقاومت نسبي به تنش‌هاي محيطي و زنده باشد .
+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |
يكي از روش هايي كه ميتواند در قالب تيمارهاي پيش از كاشت بذر قرار گرفته و جهت بهبود جوانه زني، استقرار اوليه، و محصول به كار رود استفاده از پديده هاي فيزيكي براي تيمار نمودن بذر مي باشد. براي مثال استفاده از ميدان هاي مغناطيسي ثابت و متغير ، تشعشعات راديواكتويته و .... مي تواند در اين رايطه مورد استفاده قرار گيرد. مطالعات فراواني نشان داده است كه اين موارد كه مي توانيم نام آن را پرايمينگ بيوفيزيكي بذر بناميم مي تواند نقش بسيار مهمي در بهبود رفتار هاي زيستي بذر و گياهچه تازه استقرار يافته داشته باشند.
+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |
بزودی کتاب تنش غرقابی و تاثیر آن بر اکوفیزولوژی گیاهان که توسط آقای دکتر عبدا.. حسن زاده و مهندس مهدی قیاسی تالیف گردیده جهت استفاده علاقمندان ارایه خواهد شد. ناشر این اثر جهاد دانشگاهی آذربایجان غربی بوده و ویراستاری علمی آن توسط آقای پروفسور مهدی تاج بخش انجام پذیرفته است. علاقمندان میتوانند این کتاب را از پایان فروردین ماه سال بعد از مراکز فروش جهاد دانشگاهی در سراسر کشور تهیه نمایند.
+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |
طبقه بندی کلی روش پرایمینگ بذر 1-1-1 خیساندن بذر 2-1-1 هیدروپرایمینگ 3-1-1 هاردنینگ 4-1-1 پرایمینگ هورمونی 1-1 جذب غیر کنترل شده آب توسط بذر 1- پرایمینگ بذر در محیط آبکی به منظور کنترل آب نوشی طبقه بندی روش‏های پرایمینگ بذر: 1-2-1 اسموپرایمینگ 2-2-1 ماتریکوپرایمینگ 2-1 جذب کنترل شده آب توسط بذر 1-2 ضد عفونی بذر 2-2 تیمارهای بیوفیزیکی 3-2 بیوپرایمینگ 4-2 پرایمینگ غذایی 2- پرایمینگ بذر به منظور اهدافی جز تحت تاثیر قرار دادن آب نوشی
+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |
مطالبی در مورد ضرورت مطالعه پرایمینگ بذر.( اقتباس از فصل اول پایاننامه کارشناسی ارشد گروه زراعت دانشگاه ارومیه ): افزایش روز افزون جمعیت جهان و به تبع آن تقاضای مضاعف نسبت به غذا، سبب توجه کشاورزان به اراضی کم بازده شده است. گرچه توجه دست اندرکاران و مدیران بخش کشاورزی در اقصی نقاط جهان نسبت به تبدیل این اراضی به مزارعی حاصلخیز متمرکز می‏باشد، با این حال جای تردیدی نیست که بخشی از غذای مصرفی بشر باید از مناطقی به دست آید که شرایط برای تولید و پرورش محصولات در آنها بهینه نمی‏باشد (هریس و همکاران، 1999). زراعت در زمین‏هایی که حاصلخیزی بالایی نداشته و در عین حال واجد انواع تنش‏های محیطی مثل کم آبی، شوری، دماهای بالا و پایین می‏باشند با مشکلات و مخاطرات فراوانی روبرو است. اولین مشکلی که می‏توان در راستای تولید محصول در چنین زمین‏هایی متصور بود، مشکلات مربوط به جوانه‏زنی و استقرار مناسب محصول در مزرعه است. پر واضح است که جوانه‏زنی مطلوب و در پی آن استقرار مناسب محصول و حصول سبز یکنواخت در مزرعه می‏تواند راه را برای تولید محصولی قابل قبول از نظر کمی و کیفی هموار سازد. در صورت تحقق چنین شرایطی گیاه جوان و تازه استقرار یافته بویژه در ابتدای فصل رویشی از نهاده‏های محیطی حداکثر استفاده را کرده و خود را برای طی مراحل آتی زیستی آماده می‏نماید. در حقیقت تحقق مطلوب جوانه‏زنی و استقرار گیاه در مزرعه مزیتی اکولوژیک محسوب می‏شود (ایتاباری وهمکاران، 1993). اهمیت جوانه‏زنی و استقرار اولیه در تمام محصولات یکسان نمی‏باشد، به‏طوریکه اگر گیاه توانایی کافی در پنجه‏زنی داشته باشد، اهمیت این موارد کمتر از زمانی خواهد بود که گیاه در صورت عدم سبز مناسب مزرعه قادر به جبران سطح فتوسنتز کننده نباشد. برای مثال اهمیت جوانه‏زنی و استقرار مناسب محصول در گیاه ذرت که قادر به بهبود سطح سبز خود با اتکا به این ویژگی نمی‏باشد مضاعف می‏باشد (ساواج و همکاران، 2004). جوانه‏زنی و استقرار گیاهچه به‏طور مستقیم و غیر مستقیم به عوامل متعددی چون ویژگیهای زیستی بذر، شرایط انبارداری، شرایط اکولوژیکی حاکم بر گیاه مادری و مدیریت‏های قبل از کاشت اعمال شده بر روی بذر دارد ( تاج بخش،1375; ناسکیمنتو و همکاران، 2004). جوانه‏زنی مطلوب و سریع غالباً توام با گسترش سیستم ریشه‏ای در زمان کوتاهتری می‏باشد، که این امر به نوبه خود منجر به استقرار بهتر محصول و بهره برداری بیشتر از نهاده‏های محیطی می‏گردد (خان و همکاران، 1992). تاکنون دانشمندان کوشش فراوانی در جهت کمک به ارتقای جوانه‏زنی بذور در شرایط مزرعه‏ای مصروف داشته‏اند که ماحصل این امر ایجاد ارقام جدید، گیاهان تراریخته ، مدیریت‏های زراعی خاص و ... می‏باشد، که هر یک به نوبه خود در راه نیل به این هدف نقش برجسته‏ای داشته‏اند. یکی از این دستاوردها نیز، پیشنهاد استفاده از مدیریتی تحت عنوان تیمار‏های پیش از کاشت بذر بوده است (تیلور و همکاران، 1996). کاربرد این روش که به صورت تخصصی پرایمینگ بذر نامیده می‏شود، بویژه در خلال دهه نود میلادی گسترش چشمگیری داشت به‏طوریکه در حال حاضر در بسیاری از نقاط دنیا از تکنیک‏های مربوط به پرایمینگ بذر به صورت تجاری استفاده می‏گردد (شکل 1-1). پرایمینگ بذر روشی بسیار ساده بوده و پیچیدگی فنی ویژه‏ای ندارد و در عین حال می‏تواند روشی بسیار کم هزینه باشد. در کنار این مطلب کارایی بالا و قابل قبول آن بویژه در مناطقی با حاصلخیزی پایین که عمدتاً محل اسکان کشاورزان خرده‏پا و فقیر می‏باشد باعث شده است، که برخی از محققان از کاربرد روش تیمار پیش از کاشت بذر به عنوان راهی برای بهبود وضعیت معیشت کشاورزان فقیر و در عین حال تعدیل مشکل گرسنگی در مناطق مورد اشاره یاد کنند (وارن و همکاران، 1997; دمیر و همکاران،2003 و 1999; فرت و همکاران، 1991). مطالعات میدانی در این خصوص نشان داده است که نتایج کاربرد پرایمینگ بذر در کشورهای فقیری چون هندوستان، زیمبابوه ،پاکستان و نپال بسیار امیدوار کننده بوده است، و کشاورزانی که از این روش در تولید محصولات زراعی بهره برده‏اند از نتایج این کار کاملاً رضایت داشته‏اند (جدول شماره1-1) (هریس و همکاران، 2001). جدول 1- 1: پاسخ‏های کشاورزان هندی که از پرایمینگ بذر در جهت تولید محصول گندم بهره برده‏اند در رابطه با ویژگیهای گیاهان حاصل از بذور تیمار شده (هریس و همکاران 2001). همانطور که در جدول شماره 1-1 مشاهده می‏شود 100 درصد کشاورزانی که از روش پرایمینگ بذر (هیدروپرایمنگ ) در مناطق غیر حاصلخیز کشور هندوستان در راستای تولید محصول استفاده کرده‏اند معتقدند این روش باعث تسریع در جوانه‏زنی ، ظهور زودتر گیاه در مزرعه و زودرس شدن محصول شده است. در عین حال به ترتیب 83%، 65% ، 78% ، 83% و 65% از سوال شوندگان اعلام داشته‏اند پرایمینگ بذر باعث رشد پرقدرت، پنجه‏های بیشتر، پر شدن بهتر دانه‏ها، افزایش محصول و پانیکول‏های طویل‏تر(در مورد گیاه گندم) شده است. نکته جالب اینکه تمامی این کشاورزان اعلام داشته‏اند در سال‏های آتی نیز از این روش استفاده خواهد کرد (هریس و همکاران، 2001). همانطور که اشاره شد حداکثر کارایی روش‏هایی که تحت عنوان پرایمینگ بذر شناخته می‏شوند در اراضی کم بازده می‏باشد. اراضی کم بازده زمین‏هایی هستند که محصول استحصالی از آنها 40 درصد سایر مزارع است. با این تعریف بسیاری از مزارع کشاورزی موجود در کشور ایران حتی در شرایطی بدتر از خاک‏های کم بازده قرار دارند (تاج بخش، 1385). از طرفی مشکلاتی چون کم بارانی و عدم توزیع مناسب نزولات جوی منطبق با نیازهای آبی محصولات، بالا بودن سطح املاح مولد شوری در مزارع، عدم تهیه مناسب بستر بذر، فقر غذایی مزارع و غیره از مشکلات بسیار شایع در مزارع کشورمان به شمار می‏رود، که بر اساس نتایج متعدد حاصل از تحقیقات مستقل دانشمندان یکی از راه‏های موثر و بسیار مفید برای جبران اثر دست کم بخشی از این عوامل نامساعد، می‏تواند استفاده از پرایمینگ بذر باشد (هریس و همکاران، 1999و2001). بر این اساس به نظر می‏رسد با استفاده اصولی و علمی از روش تیمار‏های پیش از کاشت بذر می‏توان وضعیت زراعت و تولید بسیاری از محصولات را بهبود بخشید. متاسفانه تاکنون اقدامی جدی در راستای تحقیق و بهره برداری تجاری از تکنیک‏های مذکور، که با توجه به شرایط اکولوژیکی مزارع کشورمان به نظر می‏رسد به‏تواند مزایای قابل توجهی در راستای بهبود زراعت داشته باشد، صورت نگرفته است. از این رو به نظر می‏رسد تحقیقات در این رابطه نتایجی علمی و کاربردی مفیدی داشته باشد. در این مطالعه تاثیر نوعی خاص از تیمار‏های پیش از کاشت بذر که در اصطلاح اسموپرایمینگ نامیده می‏شود بر روی جوانه‏زنی ، عملکرد و برخی صفات مرفولوژیک رقم ذرت سینگل کراس 704 در شهرستان ارومیه مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت.
+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |

فصل اول

مقدمه

1- 1 اهميت :

تنش شوری از تنشهای غير زنده مهم است که اثرات زيانباری بر عملکرد گياه و کيفيت محصول دارد. از مشخصه های يک خاک شور، سطوح سمی کلريدها و سولفاتهای سديم می باشد. مساله شوری خاک در اثر آبياری، زهکشی نامناسب، پيشروی دريا در مناطق ساحلی و تجمع نمک در نواحی بيابانی و نيمه بيابانی در حال افزايش است. شوری برای رشد گياه يک عامل محدود کننده است بدان سبب که باعث ايجاد محدوديتهای تغذيه ای از طريق کاهش جذب فسفر، پتاسيم، نيترات و کلسيم، افزايش ذغلظت يونی درون سلولی و تنش اسمزی ميگردد.(کوچکی 1381).

 اراضي که در جهان تحت تاثير شوری قرار دارند بدقت شناخته شده نمی باشند، ولی آنچه مسلم است وسعت اين مناطق زياد بوده و در حدود 25% سطح کره زمين(950 الی400 ميليون هکتار) را تشکيل می دهد(مجيدی و شهبازی 1373 ) . وسعت خاک های تحت شوری درايران درحدود 15 ميليون هکتار است که نزديک به 10% از مساحت کشور را شامل می شود(سزابوليس[1] 1989 ) .متاسفانه کيفيت آب آبِياری بسياری از اراضی موجود لب شور و بعضا شور طبقه بندی شده است. منشاء شوری در اراضی کشاورزی ناشی از آب آبياری و نيز وجود لايه های زيرين خاک شور يا سنگ بستر شور تحت الارضی می باشد( امداد، م و فرداد.1379 ).علت اصلی حودث شوری در اراضی کشاورزی وجود املاح ونمکهای محلول بويژه سديم ميباشد.( شاهسوند وهمکاران 1374 ). شوري خاك يكي از عوامل موثر در تمدن هاي بشري و سيستم هاي كشاورزي بوده كه زندگي انسان بر اين سيستمها تكيه داشته است تمدن هاي بسياري در اثر عدم اعمال مديريت صحيح آبياري اراضي و تجمع نمك در سطح خاك نابود شده اند (امداد، م و فرداد.1379 ). ايران کشوری با آب وهوای غالب گرم وخشک است و در کشورهائی با اين اقليم عمدتا مشکل شوری اراضی وجود دارد.( عليزاده و کوچکی 1370).

2-1 اثرات شوری بر گياهان :

نمکها به دو طريق بر گياهان موثرند :

1-افزايش فشار اسمزی 2 –اثرات سمی يونها

دو روش فوق صرفا راههای آسييب مستقيم خسارات نمکها به گياهان ميباشد و در کنار اين موارد بايد به آسيبهای غير مستقيم فزونی املاح در ناحيه توسعه ريشه گياهان توجه داشت که عبارتند از:

برهم خوردن توازن مواد غذائی

اثرات سو برروند زيستی ميکروارگانيسم های خاک

-            تخريب ساختمان خاک

تفکيک اين عوامل .آثار مربوط به آنها در مزرعه بسيار مشکل بوده وآنچه که تحت عنوان اثرات حدوث تنش شوری در گياه قابل مشاهده است در واقع تلفيقی از تمام موارد مذکور ميباشد.(عليزاده و کوچکی 1370).

افزايش فشار اسمزی که در خاکهای شور قابل مشاهده است سبب ايجاد اختلال در روند جذب آب در گياه شده و باعث ايجاد تنش خشکی در گياه ميشود.فزونی يونها و بخصوص يونهای موثر در شوری که تحت عنوان  اثر ويژه يونها [2]شناخته ميشود سبب ايجاد سميت در گياهان ميشود که باعث بهم خوردن تداوم و يکپارچگی غشاء سلول ها شده در نتيجه به هم خوردن تنظيم انتقال يون ها، بويژه قابليت انتخاب سديم نسبت به پتاسيم(K+/Na+) شده وگياه را با کمبود پتاسيم مواجه می کند، اين اثر همچنين موجب تخليه سلول از کلسيم می شود. (کاتمبه[3] و همکاران 1973 ; گرينوی[4] ومانس[5] 1980 ; گراتان[6] و گريو[7] 1999 ; کرامبر[8]و همکاران 1991).

در شرايط وقوع شوری، يونهایی مثل Na+ و Cl-، به داخل لايه های هيدراسيونی پروتيينها نفوذ کرده، سبب اختلال در کار اين پروتيينها ميگردند. مسمويت يونی، تنش اسمزی و کمبود مواد مغذی که در شرايط وقوع شوری رخ ميدهد، سبب بهم خوردن توازن متابوليکی و در پی آن تنش اکسيداتيو ميگردند.( کرامبر و همکاران 1991)

3-1عوامل موثر در مقاومت گياهان به شوري :

عوامل متعددی وجود دارند که در شدت خسارت وارده به گياه در شرايط تنش شوری نقش ايفا کرده ومهم ميباشند از اين فاکتورها ميتوان به موارد ذيل اشاره کرد :

-گونه ونوع : غالبا بين گونه ها وانواع مختلف يک نوع گياه تفاوتهائي از نظر مقاومت به شوري مشاهده ميشود.مقاومت به شوري يک خاصيت ژنتيکی پيچيده است که در اثر تکامل حاصل شده است.

- سن گياه : غالبا گياهان در مراحل مختلف رشدی پاسخ هایمتفاوتی به تنش شوری نشان ميدهند لذا بررسی تنش وارده به گياه در سه مرحله جوانه زنی . دوره رويشی و مرحله رسيدگی گياه بايد مورد بررسي قرار گيرد.( عليزاده وکوچکی 1370)

مکانيزمهای تحمل شوری را ميتوان به هموستازی (شامل هموستازی يونی و تنظيم اسمزی)، کنترل صدمات ناشی از تنش (جبران صدمات و خنثی سازی مسمومیت) و تنظيم رشد دسته بندی کرد.( مانس 1980).

تلاشهای زيادی برای درک مکانيزمهای تحمل شوری صورت گرفته است. موفقيت برنامه های اصلاحی با هدف نهايی بهبود عملکرد محصول، بخاطر فقدان درک روشنی از اساس ملکولی تنش شوری تاکنون چندان چشمگير نبوده است بنابرين واقعيت موضوع اين است که اطلاعات ما در رابطه با مکانيزمهای تحمل شوری بسيار اندک بوده ودر اين رابطه انجام تحقيقات در سطح سلولي ومولکولي به منظور درک هر چه بهتر اثر تنش مذکور ضروری به نظر ميرسد.                 

گياهان در پاسخ به محيط های شور يکی ازاين دو راه را انتخاب می کنند:

راه اول استراتژی اسمزی است يعنی گياه با انتقال يون های سمی مثل سديم و کلر به درون واکوئل ها پتانسيل اسمزی داخل سلول را پايين می آورد و بدين صورت خود را با محيط تطبيق ميدهد.

راه دوم اجتناب[9] از سميت يونی است که گياه با کاهش قابليت نفوذپذيری غير فعال غشاء موجب افزايش قابليت انتخاب ريشه نسبت به يون ها می شود )ابرت[10] وهمکاران 2002  کايا [11]وهمکاران 2002 ). راههای فوق در اثر تکامل گياهان بوجود آمده و از گياهی به گياه ديگر متغير ميباشند و بر اين اساس گياهان در دسته های مقاوم به شوري نيمه حساس و غير متحمل يا حساس نسبت به تنش شوری طبقه بندی ميشوند.

در کنار موارد فوق تکنيکهای ويژه ای وجود دارند که در فرايند توليد محصولات کشاورزی مي تواند مورد استفاده قرار گرفته وبه بهبود کمي و کيفي محصول تحت شرايط نامساعدی چون تنش شوري کمک کند.شايد اثر اين موارد را بتوان نوعي القا مقاومت ناميد که منشا ژنتيکی نداشته و قابل توارث نيز نميباشد.(شانون[12] و گريو[13] 1999)

يکی از مهمترين تکنيکهای مورد اشاره تيمار بذر قبل از کاشت[14]ميباشد.تيمار قبل از کاشت بذر با استفاده از محلولهای نمکي با پتانسيلهای متفاوت اسمزی ميتواند مقاومت در برابر شوري را در گياهان حاصله ارتقا دهد.( هنکل[15] و اسوگونوف[16] 1961).

با استفاده از پيش تيمارهاي بذر قبل از کاشت ميتوان جوانه زنی را در شرايطی چون تنش شوری ارتقا داد که اين مسئله در نهايت ميتواند به افزليش محصول ختم گردد.(هريس[17] وهمکاران 1999 خان[18] وهمکاران   1993).

4-1- ضرورت اين مطالعه :

قدر مسلم شوري را بايد يک واقعيت بلا منازع در ارا ضي کشاورزی دانست که متاسفانه روندي افزايشی دارد.نياز روز افزون به غذا الزام بهره برداري همه جانبه از مزارع را امری گريز ناپذير ساخته است لذا نيازبه اتخاذ راهکارهائي که ضمن اقتصادی و مقرون به صرفه بودن کارايي مناسبی نيز داشته باشند کاملا احساس ميشود.يکی از اين روشها تيمار هاي پيش از کاشت بذر است که بويژه در شرايط نامساعد بستر بذر بخصوص در ابتداي رشد کمک شاياني به استقرار مطلوبتر گياهچه نورسته[19] واستفاده بهينه از عوامل محيطي ميکند.(هريس وهمکاران 2001).

 

5-1:اهميت گندم:

گندم (T. aestivum ) مهمترين منبع کربوهيدرات در غذاي انسان است که بعلت داشتن بافت همبندي گلوتن خاصيت نانوايي بالايي دارد.بر اساس آمارهاي موجود نان حاصل از گندم 40 درصد انرژی مورد نيازمردم را تامين ميکند.(نورمحمدي وهمکاران 1380).

براساس آمارنامه منتشره وزارت جهاد کشاورزی سطح زير كشت گندم ‌حدود 6 ميليون و 400 هزار هكتارميباشد کهاز اين مقدار سطح زیركشت، حدود دو میلیون و 500 هزار هكتار گندم آبی و مابقی به صورت ديم كاشته شده ميشود که کل محصول استحصالي در حدود 15 ميليون تن ميباشد.بر اين اساس گندم کشت غالب کشور ميباشد. با توجه به اينکه عمده گندم کشور از طريق مزارع ديم حاصل شده واين اراضي نيز بعلت کمبود نزولات جوي عمدتا با مشکل شوري مواجه ميباشند لذا حدوث پديده شوري در مزارع گندم کاملا متصور است لذا هر تحقيقي که در راستاي کاهش اثار زيانبار تنش شوري در رابطه با اين محصول باشد ميتواند در بهبود کمي وکيفي محصول گندم موثر باشد.

6-1- هدف:

هدف از اين تحقيق مطالعه اثرات پيش تيمارهاي بذر با استفاده از پلي اتيلن گليکول 8000 (PEG)

بر روي جوانه زني و درصد کلروفيل در رقم زرين گياه گندم تحت شرايط شوري ميباشد.

 

 

 

 

فصل دوم

مروري بر تحقيقات

 

طبق گزارش قلی پور وهمکاران(1379) به موازات افزايش شدت شوری، غلظت سديم، وزن خشک و درصد آب درگياهچه های نخود کشت شده در گلدان بطور معنی داری تحت تاثير شوری قرار گرفتند.

دراثر شوری طول ريشچه، طول ساقچه و وزن تر گياهچه های جو کاهش يافت.( تاجبخش 1379)

تنش شوری در هر سطحی توليد ماده خشک و رشد جوانه ذرت را بطور معنی داری کاهش ميدهد و با افزايش سطح شوری اين کاهش  زيادترمی شود(پسرآکلي[20]1989).

تنش شوری در برنج در سطوح مختلف بر عملکرد تاثير سو و منفي دارد.(کاووسي و مجللي 1373).

 

اشرف[21] و رئوف[22] ( 2001 ) گزارش نمودند که پيش تيمار بذر با آب و يا محلولهاي اسموتيک جوانه زني را در گياه ذرت تحت شرايط تنش شوري جوانه زني و استقرار اوليه را بهبود ميدهد.

احمد[23] و همکاران ( 1989 ) اعلام داشتند که خيس کردن بذور گندم  قبل از کاشت ميتواند جوانه زني را بويژه در شرايط نامساعد بستر بذر ارتقا دهد.

 

تحت شرايط نامساعد خاکهاي مارجينال تيمارهاي پيش از کاشت بذر بطور معناداری جوانه زني واستقرار اوليه گياه را که باعث بهره مندی هر چه مطلوبتر از عوامل محيطی چون نور رطوبت و غيره ميشود را بهبود ميبخشد.(شکل 1 و 2  هريس و همکاران2000 ).

 

 

 

 

 

 

                                                                                               


 

                 

 

 

 

 

 

 

 

 



[1]

1-specific ion effects    

2- Katembe

3- Green way

4- Munns

5- Grattan

6- Grieve

7- Cramer

 

 

 

 

 

Avoidance 1

2-Ebret

3-Kaya

1-Shannon

2-Grieve

3-Per sowing seed treatment

4-Henkel

Haris 6-

7--Khan

8-Seedling.

-stogonov

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1-Pssarakli

2-Ashraf

3-Raouf

4-Ahmad

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |

ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |
بطور کلی پرایمینگ بذر به اعمال هر نوع تیماری قبل از کاشت به منظور ارتقا مولفه هایی چون جوانه زنی  استقرار اولیه و...  شود اطلاق میشود.

تیمارهایی که تحت عنوان پرایمینگ بذر شناخته میشوند عمدتا به گروههای زیر تقسیم میشوند:

۱- اسموپرایمینگ           OSMOPRIMING

۲- هیدروپرایمینگ          HYDROPRIMIN

۳- ماتریکوپرایمینگ      MATRICOPRIMING

۴- پرایمینگ هورمونی   HORMONALPRIMING                                 

۵- پرایمینگ زیستی         BIOPRIMIG         

 

           

+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |

 PER-SOWING SEED TREATMENT

M.ghiyasi

Introduction
Environmental concerns and food safety are the two major concerns that drive the growing demand for organic produce. Certification of these organic systems are in place to give consumers confidence in the integrity of the production system. In New Zealand there are four agencies that certify organic produce. Viz. Bio-gro, Certenz, Organic Farm NZ, and Demeter. In July 2004, IFOAM, the international federation that develops the rules for organic certification, put in place a standard requiring use of organic seeds in organic systems. These rules are still to be consistently applied in NZ. The use of conventional seeds (and plants) in organic systems is the most common non-compliance issue found by Organic Farm NZ certifiers (Ridout,J, 2004). Until relatively recently the seed industry from researchers through to distributors have paid little attention to organic seed. The deadline for the new rules has put the pressure on the seed industry to produce organically certified high performing seed.
Pre-sowing seed treatments are now the industry standard in the conventional produce industry, and these seed treatments are starting to be applied to the organic seed industry.

Discussion
The profitability of many organic vegetable crops crop are determined by how successfully the seeds perform to establish plants in the field. Not only is the final number and spacing of plants important, as in lettuce, carrot or brassica growing, the speed and uniformity of emergence can also have a key influence on success of the crop. For example, a difference of only two days in the time of seedling emergence in lettuce or broccoli can result in the need for additional harvest operations. Many aspects of crop management are also timed according to plant growth stage. Non-uniform development of the crop resulting from an uneven stand leads to sub optimal results from such management practices. Most transplantable vegetable crops are now grown as cell transplants in greenhouses. The economics of production of transplants is directly affected by the quality of the seeds used. Poor germination results in significantly higher cost of transplant production. (Bristol,F. 1994)

Some pre-sowing treatments are now routine in most vegetable and arable crops. Pre-sowing treatments are now used in herbage situations. Some treatments outlined in the following article are expensive and their use is only justified with high value vegetable crops. Some of the leading seed breeding companies often treat their elite seed with the whole range of pre-sowing treatments to add maximum value to their products as a matter of course. Some seed companies often film treat their entire seed lots as an insurance against seed borne diseases.  (Pallensen,J. 2003). This has further complicated the seed issue for organic growers, in that they are now unable to use untreated seed of cultivars that had previously performed well in their systems. If organic seed is not available untreated seed is the next option for organic growers.

Seed borne diseases are a very significant issue for the organic grower and seed produced under organic systems can have significant seed health issues. (Lammerts et al, 2003)
This article discusses several different seed technologies and highlights the possibilities that exist for their use in organic systems.

+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |
امروزه بخشی از محققان فعال در حوزه بذر مشغول تحقیقاتی بر روی تیمارهای پیش از کاشت بذر ( per-sowing tratments)هستتند.تحقیقات متعددی اثبات کرده است که اعمال این تیمارها توسط زارعین قبل از کاشت بذر بخصوص در شرایط نامساعد محیطی و بستر غیر بهینه بذر میتواند جوانه زنی و رشد ونمو را در ابتدای دوره زیستی بهبود بخشیده و باعث استقرار هر چه بهتر اولیه شود. این امر سبب استفاده مطلوبتر گیاه از نهاده های موجود شده و در نهایت میتواند سبب افزایش کمی و کیفی محصول گردد. در کل به این تیمارها پرایمینگ (seedpriming)بذر اطلاق میشود. در نوشته های آتی در مورد انواع پرایمینگ بذر مطالبی ارائه خواهد شد.
+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |
+ نوشته شده توسط mahdighiyasi در و ساعت |


Powered By
BLOGFA.COM